კვლევამ აჩვენა, რომ დამატებითი მიღწევები კარგი ადრეული მოტივატორებია, მაგრამ მათი ეფექტი მცირდება ფინიშის ხაზთან მიახლოებასთან ერთად. ჩვენ ყველამ ვიცით სტრატეგია, რომელიც გულისხმობს ამბიციური მიზნის მიღწევისკენ მუშაობას პროცესის პატარა სერიებად დაყოფის გზით. მაგრამ არის ეს სტრატეგია ყოველთვის გამოსადეგი?
სზუ ჩი ჰუანგის, სტენფორდის ბიზნეს სკოლის მარკეტინგის ასისტენტ-პროფესორმის მიერ ჩატარებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ სანამ ადამიანები სარგებელს იღებენ „ქვემიზნებზე“ კონცენტრირებით მიზნის დევნის ადრეულ ეტაპზე, მათ ყურადღება უნდა გაამახვილონ დიდ მიზნებზე უფრო გვიან ეტაპებზე. ეს ცოდნა შეიძლება მნიშვნელოვანი იყოს ბიზნესმენისთვის, რომელიც უბიძგებს მომხმარებლებს და თანამშრომლებს დასახონ მიზნები, იქნება ეს წამახალისებელი პროგრამის ან შეთავაზებული სერვისის ნაწილი.
„როდესაც დევნის საწყის ეტაპზე ხარ, დარწმუნება იმაში, რომ ეს შესაძლებელია ძალიან მნიშვნელოვანია და ქვემიზნის მიღწევა ზრდის შეძლების ამ გრძნობას“ ამბობს ჰუანგი. მაგრამ მოგვიანებით, ადამიანებს აღარ აინტერესებთ მიღწევები და საჭიროება, რომ იგრძნონ მათი ქმედებების გაგრძელება იქნება ღირებული მოტივაციის შესანარჩუნებლად.
„ამ ეტაპზე, უნდა შეამცირონ მოძრაობა და ყურადღების გაფანტვა, მათ ყურადღება უნდა გაამახვილონ საბოლოო მიზანზე, რათა იგრძნონ თავიანთი ქმედებების ღირებულება“ ამბობს ჰუანგი. კვლევა რომელიც დაიწერა ლიინ ჯინოპენტან ერთად ფუდანის უნივერსიტეტის ახალ ფანჯარაში და ინგ ჟანგოპენტან ერთად პეკინის უნივერსიტეტის ახალ ფანჯარაში, გამოჩნდება 2017 წლის ივლისის ნომერში ჟურნალ _Organizational Behavior and Human Decision Processes._
მაგალითად, ვინც აქამდე დაიკლო 32 ფუნტი, კვირაში ორი ფუნტის დაკლებით, ალბათ დარწმუნებულია, რომ შეუძლია მიაღწიოს საბოლოო მიზანს, დაიკლოს 40 ფუნტი. იმისტვის რომ დარჩეს მოტივირებული, მან უნდა გადაიტანოს ყურადღება დიდ მიზანზე რაც 40 ფუნტის დაკლებაა. ან, სტუდენტი თავისი სწავლის მეოთხე წელს აღარ დარდობს გამოცდის ჩაბარებაზე. იმისთვის რომ მან გაიხსენოს, რომ სწავლა ღირს შრომად, მან უნდა დაიწყოს ფიქრი ხარისხის მიღებაზე და არა უბრალოდ გამოცდის ჩაბარებაზე.