მოკლე გზა ელიტურ უნივერსიტეტამდე, ამერიკული სკოლები ბრიტანულზე უკეთ მუშაობენ.
ეტონის კოლეჯს შეუძლია დაიკვეხნოს განათლებით უფრო მეტად ვიდრე დიდი ბრიტანეთის 57 პრემიერ მინისტრების მესამედმა 583 წლის განმავლობაში. ნაკლებად შთამბეჭდავია ის ფაქტიც, რომ კემბრიჯის და ოქსფორდის უნივერსიტეტებში მოსწავლეების რაოდენობა ნახევარზე მეტით შემცირდა 2014 წლიდან 2021-2022 სასწავლო წლებამდე. ზოგიერთი მშობელი ირჩევს კერძო სკოლებს იმ იმედით, რომ მათი შვილები ისარგებლებენ მეტი ყურადღებით ან ნაკლები ბულინგით. სხვებს კი სჯერათ, რომ ეს დაწესებულებები მისცემენ უკეთესი განათლებას, მაღალ ქულებს და ადგილს პატივსაცემ უნივერსიტეტებში. მაგრამ მზარდი ხარჯები და უნივერსიტეტში მისაღები პოლიტიკის შეცვლა იწვევს დისკუსიას იმის შესახებ, ღირს თუ არა მწვერვალები და ჯილდოები ამად.
ბევრ მდიდარ ქვეყანაში ტრადიციული კერძო სკოლების რაოდენობა მცირდება. Oecd-ის 30 წევრი მდიდარი ქვეყნების მიხედვით, ბავშვების რაოდენობა ისეთ სკოლებში, სადაც იღებენ სახელმწიფო დაფინანსების ნახევარზე ნაკლებს დაეცა 2000 წელს 8%-დან 2018 წელს 5%-მდე. ბრიტანეთში და ამერიკაში კერძო სკოლები უკეთესად მუშაობენ და მათზე დებატები ორივე ქვეყანაში პოლიტიკური ხასიათისაა.
უკანასკნელი მტკიცებულებებით ჩანს, რომ ბრიტანეთში კერძო სკოლაში მყოფი ბავშვების უმრავლესობისთვის და მათთვის, ვინც ამერიკაში ელიტურ კერძო დაწესებულებებში სწავლობენ, ძვირადღირებული განათლების უპირატესობები რჩება ძლიერი. ბენეფიტები ალბათ უფრო უკეთესი ამერიკაშია ვიდრე დიდ ბრიტანეთში, ყოველ შემთხვევაში იმ მოსწავლეთათვის, რომლებიც სხედან ყველაზე მომხიბვლელ საკლასო ოთახებში. ეს იმიტომ, რომ მათ კურსდამთავრებულებს აქვთ წვდომა საუკეთესო უნივერსიტეტებზე, რამაც შეიძლება ძველ ქვეყნებში აღშფოთება გამოიწვიოს. ამან შეიძლება გააკვირვოს ყველა, ვინც თვლის რომ ამერიკული საზოგადოება ბრიტანულთან შედარებით ნაკლებად არის კლასობრივად დაყოფილი.
დიდ ბრიტანეთის კერძო სკოლები ემსახურება ბავშვების დაახლოებით 6.5%-ს, ეს დაახლოებით იგივე წილია რაც 1960-იან წლებში იყო. ამერიკაში ეს წილი დაახლოებით 9%-ია, წილი რომელიც ათი წლის მანძლზე მყარად ნარჩუნდება კოვიდ-19 პანდემიამდე. ამერიკაში კერძო სკოლების მოსწავლეთა 75% მიდის რელიგიასთან დაკავშირებულ ინსტიტუტებში (მათი უმრავლესობის ნაწილი ოპერირებს იგივე გადასახადით ან ნაკლებით როგორიც სახელმწიფო სკოლებია თითო მოსწავლეზე). მაგრამ ამ ქვეყანას აქვს ექსკლუზიური ქვეჯგუფი სკოლებისა, რომლებსაც ხშირად „დამოუკიდებელ“ სკოლებს უწოდებენ, რომლებიც ძალიან გვანან ბრიტანეთში გადასახადის გადასახდელ უნივერსიტეტებს. ისინი ასწავლიან ამერიკელი ახალგაზრდების 2%-ზე ნაკლებს.